Murw

[Murw] Murw, bn. en bijw. (-er, -st), zacht, week; zacht gemaakt; (fig.) iem. - slaan, goed afrossen. *-EN, bw. ow. gel. (ik murwde, heb gemurwd), zacht maken, week worden. *-HEID, v. malschheid, zachtheid. (Bron: dbnl.org)

Als je gedurende een paar maanden intensief het wereldnieuws volgt en vervolgens kijkt wat dat nieuws met je deed of doet, dan is de kans vrij groot dat je schrikt. Ok, toen je de eerste beelden zag van de revolutie in Egypte werd je nog bevangen door een gevoel dat het midden hield tussen opwinding en sensatie, maar toen bleek dat die revolutie wel eens een paar weken kon gaan duren verslapte je aandacht al. Tegen de tijd dat de vlam ook in andere Noord-Afrikaanse landen in de pan sloeg was je zelfs al een beetje revolutiemoe. “Erg hè, wat er gebeurt in Syrië? Wat eten we vanavond, schat?” “Wat zeg je? Een grote ramp in Japan? Wat vreselijk! Van welke kant komt de wind, de komende weken?”

Als mens en als nieuwsconsument heb je behoefte aan nabijheid en verbinding. Er is nu eenmaal té veel leed in de wereld om het je allemaal aan te kunnen trekken. Als er in één keer 200 mensen overlijden in Azië vind je dat wel erg, maar het treft je lang niet zo hard als het drama van Alphen aan de Rijn. Voor dat verschil hoef je je niet eens te schamen. Het is de menselijke maat.

Het Nederlandse bibliotheeknieuws staat niet in verhouding tot het wereldnieuws, desondanks word je bij het lezen ervan bekropen door hetzelfde gevoel dat het wereldnieuws je geeft. Uit zelfbescherming sluit je jezelf af voor de ontwikkelingen waarop je toch nauwelijks invloed uit kunt oefenen, of die niet rechtstreeks gevolgen hebben voor jouw werk of je directe omgeving. Je beseft dat dit een kortzichtige benadering is, maar je weet ook dat je maar één keer leeft, en dat je niet te veel tijd wilt verspillen aan negatieve berichten. “Breng me goed nieuws of breng me geen nieuws!”

Toch gluur je stiekem, naar al dat nieuws. Het is tenslotte wel je werk. Je leest over commissies en onderhandelingen, over statuten en rapporten, over congressen en petities. In verslagen lees je wat er tot stand is gekomen en wat er tot stand zal komen. Je voelt gewoon dat er van alles gebeurt. Dan denk je weer aan het wereldnieuws, het nieuws dat je inmiddels zo murw heeft gemaakt. Is het nu werkelijk zo dat het overvloedige bibliotheeknieuws je op dezelfde manier murw heeft gemaakt? Kun je die vergelijking echt maken?

Je peinst een ogenblik. Je zet alles op een rij. Dan dringt het opeens tot je door. Je kunt de vergelijking niet maken. Het grote verschil met het wereldnieuws is dat je murwheid daar altijd eerst wordt ingeleid door een grote gebeurtenis: een ramp, een revolutie, een oorlog. Voor geleidelijkheid, kabbelen en eindeloos voorbereiden is op het wereldtoneel geen ruimte.

Edwin Mijnsbergen, 12 mei 2011